Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΣΤΟΝ Γ. ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ

Ένα από τα πρόσωπα που παρεμβαίνουν όλο αυτό το διάστημα της κρίσης σε σωστό timing είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης...
Με μια επιστολή που ισορροπεί ανάμεσα στη φιλική διάθεση και τη σοβαρότητα που απαιτούν οι στιγμές ο οικονομολόγος καθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης απεύθυνεται στο νέο υπουργό Οικονομικών  Γιάννη Στουρνάρα.
"Φίλε μου Γιάννη,
Από την μία μεριά θέλω να σου δώσω συγχαρητήρια. Από την άλλη, λόγω της ειλικρινούς φιλίας μας, νιώθω την ανάγκη να πω ότι άξιζες κάτι καλύτερο από το τιμόνι της οικονομίας αφού το πλοίο προσέκρουσε στα βράχια.
Ξέρω ότι, με τον έμφυτο ενθουσιασμό σου, το εννοείς όταν λες ότι υπάρχουν πολλές δυνατότητες να βγει η χώρα από την Κρίση. Είναι ο ίδιος ενθουσιασμός που σε έκανε τότε, στα μέσα της δεκαετίας του '90, να πιστέψεις (όταν όλοι σε κορόιδευαν) πως η Ελλάδα μπορεί να μπει στην ευρωζώνη - μια πίστη που σχεδόν μόνος σου μετέτρεψες (από την θέση του Προέδρου του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, και βασικού διαπραγματευτή με τους ευρωπαίους) σε πραγματικότητα.
Όμως, Γιάννη, αυτή την φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τότε, στα 1995, η Ευρώπη δημιουργούσε κάτι το νέο και συναρπαστικό. Το ερώτημα τότε ήταν αν μπορεί η μικρή και σαθρή Ελλάδα να γίνει αποδεκτή σε αυτό το νέο δημιούργημα, στο ευρωσύστημα, με μια άμβλυνση και κάπως δημιουργική ερμηνεία των όρων που ίσχυαν. Σήμερα η Ευρώπη αποδομείται. Μια άμβλυνση και κάπως δημιουργική ερμηνεία των όρων του τωρινού «παιγνίου» δεν θα βοηθήσει. Και δεν θα βοηθήσει ούτε εμάς, την Ελλάδα, αλλά ούτε και εκείνους, τον «σκληρό πυρήνα» της Ευρώπης.
Αποδεχόμενος την θέση του υπουργού Oικονομικών αποδέχθηκες δύο γιγαντιαίες προκλήσεις. Η πρώτη αφορά, προφανώς, στις διαπραγματεύσεις για το Μνημόνιο 3. Η δεύτερη σχετίζεται με τις εσωτερικές «μεταρρυθμίσεις» για τις οποίες τόσο πολύ έχεις δουλέψει κι έχεις επιχειρηματολογήσει από την θέση του Γενικού Διευθυντή του ΙΟΒΕ.

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

ΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΘΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ

Του Γ. Προκοπάκη*



Με τις εκλογές, τα ψέματα τελείωσαν. Τα κόμματα που προσβλέπουν στην ευρωπαϊκή προοπτική διαβουλεύονται για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Όποιος θέλει να συμβάλει στην κυβερνησιμότητα του τόπου πρέπει να δει την πραγματικότητα κατάματα. Να μιλήσει γι’ αυτήν και να πείσει. Να πείσει τους πολίτες και τους εταίρους. Ποια πραγματικότητα;
1. Η ευρωζώνη προσανατολίζεται σε έκτακτο πρόγραμμα 100ημερών για την Ελλάδα. Αναμένεται μερική αποκατάσταση των εκταμιεύσεων και επαναφορά σε κάποιον συνεπή προγραμματισμό του εκτροχιασμένου Μνημονίου.
2. Πρέπει οπωσδήποτε να αποκατασταθούν οι τροϊκανές εκταμιεύσεις το συντομότερο δυνατόν. Οι απολύτως άμεσες ανάγκες αφορούν, εκτός από το Δημόσιο - υποτίθεται ότι αντέχει έναν μήνα ακόμη -, τη σωτηρία του ενεργειακού συστήματος και την αναχρηματοδότηση των δανειακών υποχρεώσεων Αυγούστου. Οι θεωρητικά διαθέσιμες πηγές προσωρινής χρηματοδότησης, μέχρι τη συμφωνία με την τρόικα, απαιτούν τη συναίνεσή της και τα «στραβά μάτια» της ΕΚΤ. Δηλαδή, η όποια διαπραγμάτευση πρέπει να είναι σαφές ότι θα καταλήξει θετικά από τη στιγμή που θα αρχίσει. Το πιθανότερο είναι ότι το ΔΝΤ δεν θα συμμετέχει στις εκταμιεύσεις χωρίς συμφωνημένο και αξιόπιστο πλαίσιο. Αυτό βάζει πίεση στις κυβερνήσεις της ευρωζώνης για την ανάληψη του μεριδίου του ΔΝΤ.

ΠΙΘΑΝΟ ΣΕΝΑΡΙΟ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ

Η ανακούφιση της αγοράς μετά τις ελληνικές εκλογές και τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, δεν αποσπά την προσοχή των στρατηγικών αναλυτών από τα συνεχιζόμενα προβλήματα στην Ευρώπη τα οποία παραμένουν σοβαρά και άλυτα. Όπως σημειώνει ο επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής και CIO της Deutsche Bank Αsset Management, Georg Schuh, ο κίνδυνος διάλυσης του ευρώ συνεχίζει και αποτελεί ένα πολύ πιθανό σενάριο, αφού αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχουν πειστικές λύσεις για τα προβλήματα της ευρωζώνης. Ακόμη και αν η ΕΚΤ προσφέρει περισσότερες τονωτικές ενέσεις στο σύστημα, τα κυριότερα προβλήματα της ευρωπαϊκής κρίσης δεν θα εξαφανιστούν και οι αγορές κεφαλαίου έχουν ήδη αρχίσει να το αποτιμούν αυτό, όπως προσθέτει ο αναλυτής.
Ο βετεράνος αναλυτής της Citi, Tom Fitzpatrick, υπενθυμίζει ότι η κρίση στην Ευρώπη δεν έχει βελτιωθεί καθόλου και αντίθετα μάλιστα, οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων δείχνουν ότι τα πράγματα μπορεί να χειροτερεύσουν. Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά, έχουμε πλέον φτάσει σε ένα εξαιρετικά κρίσιμο σημείο της κρίσης, και από εδώ και στο εξής τα πράγματα μπορεί να γίνουν πραγματικά χειρότερα, με την κατάσταση στην οποία έχει εισέλθει η Ισπανία.
Από την πλευρά του, ο επικεφαλής οικονομολόγος της Commerzbank Joerg Kraemer, σημειώνει πως η Ελλάδα πιθανότατα να δει την έξοδο από το ευρώ, ακόμη και μετά την χαλάρωση των όρων διάσωσης στους οποίους έχει ήδη συμφωνήσει. Όπως σημειώνει, η έκβαση των ελληνικών βουλευτικών εκλογών, που είδε την νίκη των συντηρητικών, υπέρ της λιτότητας, κομμάτων, δεν τον πείθει σε καμία περίπτωση να αλλάξει την άποψή του σχετικά με τη πιθανότητα της εξόδου στην Ελλάδα από την ευρωζώνη.

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ F.T. DEUTSCHLAND

Ο πολιτικός παραλογισμός των Γερμανών δυστυχώς δεν έχει όρια. Συγκεκριμένα η γερμανική έκδοση των Financial Times, «συστήνει» τους Έλληνες να ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία παρά το γεγονός ότι και αυτή, όπως λέει «άσκησε επί δεκαετίες λάθος πολιτική και είναι συνυπεύθυνη για τη σημερινή μιζέρια».
Το κεντρικό άρθρο της εφημερίδας είναι γραμμένο και σε άπταιστα ελληνικά! και με τον ελληνικότατο τίτλο «Αντισταθείτε στον δημαγωγό» και φωτογραφία από την προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ομόνοια.
Το κείμενο, αλλά και η απίστευτη και πρωτοφανής παρέμβαση ξένου μέσου στην πολιτική ζωή της Ελλάδας είναι «πράξη προσβολής της εθνικής αξιοπρέπειας και υπονόμευσης της δημοκρατίας», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ.

Παραθέτουμε το πλήρες κείμενο των Financial Times Deutschland
«Σύσταση προς τους ψηφοφόρους - Η Financial Times Deutschland (FTD) και η πλειοψηφία των Ελλήνων έχουν ένα κοινό συμφέρον: Η χώρα σας πρέπει να παραμείνει στο ευρώ. Την Κυριακή γίνονται ιστορικές εκλογές, οι οποίες θα είναι καθοριστικές ακριβώς επ’ αυτού, αλλά και για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης. Γι’ αυτό η FTD κάνει σήμερα κατ’ εξαίρεση μία σύσταση στους Έλληνες ψηφοφόρους, κάτι που συνηθίζει πριν τις εκλογές για το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και για το Ευρωκοινοβούλιο.

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

ΔΥΣΚΟΛΑ ΘΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ

Του Α. Ανδριανόπουλου


Υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στην Γερμανία και άλλες μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις (λ.χ. ΗΠΑ και Ρωσία). Στην Γερμανία λειτουργεί ένα κοινοβουλευτικό σύστημα – σε αντίθεση με τα Προεδρικά των άλλων δύο – που υποχρεώνουν την κυβέρνηση και τον Καγκελάριο να υφίσταται διαρκή κι εξονυχιστικό έλεγχο από Βουλή και εκλογείς. Η κυβέρνηση δεν πολιτεύεται σε ένα κενό και που μετά από 5 χρόνια θα έρθει το εκλογικό σώμα να εγκρίνει η να απορρίψει συνολικά την απόδοσή της. Οι βουλευτές για να εγκρίνουν πρέπει να πεισθούν και οι εκΠΗλογείς να στηρίξουν. Οι Γερμανοί νοιάζονται κυρίως για την Γερμανία. Και μετά για τους άλλους και την Ευρώπη. Όπως εξ άλλου κάνουν στην πράξη όλοι. Αυτοί που μιλάνε πως η Ευρώπη έχει πρώτη προτεραιότητα είναι εκείνοι που επιθυμούν να εισπράξουν. Όχι εκείνοι που πρόκειται να, η ήδη, πληρώνουν. Αν έπρεπε ο έλληνας φορολογούμενος να κληθεί να πληρώσει κάποια δισεκ – με περιορισμούς στις παροχές του – για να σωθεί λ.χ. το Βέλγιο, πως θα αντιδρούσε άραγε η Αθήνα; Γιατί λοιπόν μας εκπλήσσει η στάση της Γερμανίας; Αυτά βέβαια που λέγονται, πως οι Γερμανοί εισπράττουν με το παραπάνω αυτά που δίνουν, είναι παραμύθι. Το σύνολο των Γερμανικών εξαγωγών στην Ελλάδα δεν είναι πάνω από το 2% των όσων εξάγει και σε ολόκληρο τον Νότο (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα και Πορτογαλία) όχι πάνω από το 6 – 7 %.

... ΛΥΠΟΥΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΦΕΡΑΝ ΩΣ ΕΔΩ Ή ΛΥΠΟΥΜΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΦΕΡΑΝ ΩΣ ΕΔΩ;

Του Ειδικού Συνεργάτη


Δεν μπορεί η απάντηση στο πρόβλημα να είναι οι ιδέες που αποτελούν την αιτία του προβλήματος
Ποιο είναι το Ζήτημα ;
Η διεθνής κρίση αποκάλυψε τα χρόνια διαρθρωτικά και δημοσιονομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Αυτά επηρέασαν την πραγματική οικονομία οδηγώντας την σε ύφεση. Η συγκυρία προκάλεσε την ανάδειξη των αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας: Υψηλά δημόσια έξοδα, μειωμένη φορολογική βάση, υψηλό έλλειμμα ισοζυγίου εμπορικών & τρεχουσών συναλλαγών, υψηλό δημόσιο έλλειμμα και δανεισμό (εξάρτηση χρέους από τις ευρωπαϊκές και διεθνείς κεφαλαιαγορές), μη αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες, χαμηλή παραγωγική ικανότητα, μη ανταγωνιστική τοποθέτηση στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας και παραγωγής, μη φιλικό περιβάλλον για επιχειρήσεις και ανάπτυξη, μειωμένη διαφάνεια και αυξημένη διαφθορά, έλλειψη καινοτομίας και επιχειρηματικότητας και γήρανση του πληθυσμού. Και όλα αυτά σε ένα πλαίσιο ευδαιμονισμού που καλλιέργησε συστηματικά το πολιτικό σύστημα.
Σχηματικά, τα ελλείμματα και η κρίση συνδέονται όπως φαίνεται παρακάτω (έτσι τουλάχιστον εγώ τα αντιλαμβάνομαι):

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

ΞΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ: ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΩΝ ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Τις θετικές πλευρές της συμφωνίας διάσωσης των ισπανικών τραπεζών, αλλά και τις πιθανές παγίδες που κρύβει η παραπάνω συμφωνία, μας μεταφέρει η ηλεκτρονική σελίδα του Βήματος [ tovima.gr ] μέσω  δημοσιευμάτων του ξένου τύπου.
Συγκεκριμένα ο Guardian γράφει ότι η διάσωση των ισπανικών τραπεζών μπορεί να οδηγήσει Πορτογαλία, Ιρλανδία και Ελλάδα να διαπραγματευτούν τους όρους του Μνημονίου. «Ο Μαριάνο Ραχόι εμφανίστηκε θριαμβευτικός για το δάνειο των 100 δισ. ευρώ, ωστόσο, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει τις αντιδράσεις της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας», αναφέρει η βρετανική εφημερίδα. Kαι συνεχίζει: «Με τους Έλληνες να επιστρέφουν στις κάλπες την Κυριακή, η κρίση που καταπίνει την Ευρωζώνη δεν έχει τελειώσει, εν μέσω υποθέσεων ότι η απουσία αυστηρών όρων που συνδέεται με τα δάνεια που ετοιμάζονται θα μπορούσε να ενισχύσει τις προσπάθειες Ελλάδας, Ιρλανδίας και Πορτογαλίας να επαναδιαπραγματευτούν τους όρους της διάσωσής τους».
«Ανακουφισμένη, αλλά και οργισμένη για την ταπεινωτική διάσωση των τραπεζών» η Ισπανία, είναι ο τίτλος του Associated Press.
«Η διάσωση των τραπεζών αποτελεί μεγάλο πλήγμα για μία χώρα που πριν από μερικά χρόνια περηφανευόταν ότι ήταν ο οικονομικός σουπερστάρ της ηπείρου, μόνο και μόνο για να δει τον εαυτό της να γίνεται το "καυτό σημείο" της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης» αναφέρει το ειδησεογραφικό πρακτορείο.
«Η Ευρωζώνη αγοράζει λίγο χρόνο» γράφουν οι Financial Times. «Είναι ζωτικής σημασίας να αποτελέσει η συμφωνία για βοήθεια από την Ευρωζώνη στις τράπεζες της Ισπανίας ένα βήμα προς μία μόνιμη λύση και όχι μια επανάληψη παλαιών λαθών».

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

DEUTSCHE BANK: ΤΑ ΔΕΚΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ ...

Σε πολυσέλιδη έκθεσή της η γερμανική τράπεζα Deutsche Bank, περιγράφει την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή σε δέκα βήματα. Όλο και περισσότεροι διεθνείς οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ είναι πιθανή, συγχρόνως όμως φροντίζουν να διαμορφώνουν εναλλακτικά σενάρια σε περίπτωση που δεν συγκροτηθεί κυβέρνηση μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου και οδηγηθεί η χώρα σε τρίτη αναμέτρηση ή ακόμα και στην περίπτωση αδύναμης κυβέρνησης συμμαχίας κομμάτων.

Τα 10 στάδια, σύμφωνα με την Deutsche Bank, επιστροφής στη δραχμή είναι τα εξής:
1. Η Ελλάδα μένει από κεφάλαια. Αυτό μπορεί να συμβεί τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο και δεν θα είναι δυνατή τη χρηματοδότηση του δημοσίου ελλείμματος.
2. Συγκαλείται το Κοινοβούλιο για να νομοθετήσει εντός Σαββατοκύριακου. Η έξοδος από το ευρώ και η υιοθέτηση νέου νομίσματος θα απαιτήσει τη δημιουργία και την ψήφιση νέων νόμων ευρείας κλίμακας.
3. Η κίνηση κεφαλαίων τίθεται υπό αυστηρό έλεγχο, τόσο εκτός της Ελλάδας όσο και στις αναλήψεις από τις τραπεζικές καταθέσεις.
4. Πιθανή η χρήση εγγράφων «σου χρωστάω» (IOUs) ως μέσου πληρωμής των υποχρεώσεων του κράτους σε μισθούς, συντάξεις κ.λπ.

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ

Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Süddeutsche Zeitung, σε συμβιβαστική λύση για τον τερματισμό της τραπεζικής κρίσης στην Ισπανία φαίνεται πως οδεύουν οι διαβουλεύσεις των τελευταίων ημερών,
Πληροφορίες της εφημερίδας αναφέρουν ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο συζητείται εάν υπάρχει δυνατότητα να δοθούν χρήματα από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης απευθείας στο ισπανικό Ταμείο Στήριξης Τραπεζών (Frob). Σε αντάλλαγμα η ισπανική κυβέρνηση θα πρέπει να δεσμευτεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του χρηματοπιστωτικού τομέα – ακόμη και με νέες συγχωνεύσεις ή και κλείσιμο μεμονωμένων τραπεζών. Σε αντίθεση με την Ελλάδα όμως, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η Ισπανία δεν θα πρέπει να προχωρήσει στη λήψη μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης και σε οικονομική μεταρρύθμιση.
Σε αντάλλαγμα η ισπανική κυβέρνηση θα πρέπει να δεσμευτεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του χρηματοπιστωτικού τομέα.  Η λύση αυτή έχει δυο πλεονοκτήματα:
Πρώτο,  αναγνωρίζεται ότι οι κρίσεις σε Ισπανία και Ελλάδα είναι διαφορετικής φύσης και δεύτερο,  με αυτό τον τρόπο περνούν οι θέσεις της Γερμανίας και άλλων χωρών που υποστηρίζουν ότι και στο μέλλον οι πόροι από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης θα μπορούν να καταβάλλονται μόνον σε κρατικές υπηρεσίες και ποτέ σε ιδιωτικά χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα.

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

ΠΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΤΥΧΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Του Ν. Χριστοδουλάκη*


Με όποια ονομασία και αν προσεγγίζει κανείς το θέμα - απαγκίστρωση, αλλαγή, αναδιατύπωση ή και καταγγελία - είναι σαφές ότι το Μνημόνιο της δανειακής βοήθειας της Ευρ. Eνωσης προς την Ελλάδα μετά τις εκλογές θα επαναπροσδιοριστεί. Τα ερωτήματα είναι πρώτον εάν αυτό το δεχθούν οι εταίροι μας και, δεύτερον, προς ποια κατεύθυνση θα γίνουν οι αλλαγές.
Για να απαντηθούν αυτά τα ζητήματα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι μια Συμφωνία για να είναι αξιόπιστη και δεσμευτική πρέπει να βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και να είναι αποτελεσματική. Μετά από δύο χρόνια πεισματικής εφαρμογής το Μνημόνιο δεν κατάφερε να πετύχει ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Η οικονομία βυθίζεται σε διαρκώς και μεγαλύτερη ύφεση, πράγμα που έκανε τη ρητορική των μεταρρυθμίσεων αναξιόπιστη, ακριβώς επειδή δεν εφαρμόστηκε με πολιτικό σχέδιο και συστηματικά. Τα οριζόντια ισοπεδωτικά μέτρα και η συνεχής αύξηση των φορολογικών επιβαρύνσεων επί των ιδίων φορολογουμένων κλόνισαν την εμπιστοσύνη ότι οι αλλαγές σκοπεύουν στην αναδιάρθρωση της οικονομίας και προκάλεσαν μια εξίσου ισοπεδωτική απόρριψη για κάθε τι που εκπορεύεται από την Ευρωπαϊκή Eνωση και το ΔΝΤ.
Είναι προφανές ότι για να προκύψει μια Νέα Συμφωνία πρέπει να προηγηθεί μια αξιολόγηση της προηγούμενης αποτυχίας και να μην επαναληφθούν τα ασύγγνωστα λάθη και οι μοιραίοι αυτοσχεδιασμοί της προηγούμενης περιόδου. Τρεις είναι οι άξονες που, κατά την άποψή μου, πρέπει να προσεχθούν:
Πρώτον, η ριζική επανεξέταση των μέτρων που αφορούν τον ιδιωτικό τομέα. Προηγούμενο επεμβάσεων στις εργασιακές σχέσεις και τις διαπραγματεύσεις των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα δεν υπήρχε μέχρι σήμερα παγκοσμίως και μένει ακόμα να εντοπιστεί σε τίνος την πρωτοβουλία οφείλεται η σπουδή για τις βάναυσες περικοπές σε εργαζόμενους που είχαν ήδη υποστεί πολλαπλή μισθολογική συμπίεση από την επομένη της κρίσης του 2008.

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

ΓΙΑΤΙ ΨΗΦΙΖΕΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Του  Ν. Κοτζιά


Η αριστερά, και ιδιαίτερα ο Σύριζα, δέχεται μια ισχυρότατη επίθεση που αποσκοπεί στο να αποτραπεί η υπερψήφισή του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αριστερά έχει σειρά αδυναμιών, κενών, αντιφάσεων που την εμποδίζουν να προσελκύσει ακόμα περισσότερο κόσμο. Τίθεται όμως, ένα πραγματικό ερώτημα που οφείλει ο καθένας να το απαντήσει: γιατί παρά τις πραγματικές αδυναμίες της αριστεράς, και ιδιαίτερα του Σύριζα, το εκλογικό σώμα τείνει να τον προτιμήσει και να το καταστήσει πρώτη ή δεύτερη δύναμη; Γιατί σκέφτεται ακόμα και να δώσει στην αριστερά κοινοβουλευτική πλειοψηφία; Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε αυτά τα ερωτήματα μέσα από ορισμένα πολιτικά παραδείγματα.
Πρώτον, ορθώς -κατά τη γνώμη μου- λέγεται ότι ο Σύριζα δεν έχει το κάλλιστο προεκλογικό πρόγραμμα. Παρόλα αυτά αυξάνει συνεχώς την εκλογική του δύναμη. Ο λόγος είναι ότι ο Σύριζα παρά τις αδυναμίες και τα κενά του, εννοεί όσα λέει και η στόχευσή του ξεκινά από ότι εκείνος θεωρεί ως ανάγκες του λαού. Αυτό είναι στα υπέρ του, ακόμα και αν δεν συμφωνεί κανείς με πολλές προγραμματικές του θέσεις. Ο λαός γνωρίζει ότι τα τάχα καλύτερα επεξεργασθέντα προγράμματα των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δεν έχουν ως αφετηρία τις άμεσες ανάγκες των πολιτών. Επιπλέον γνωρίζει ότι τα φιλολαϊκά στοιχεία που διεκήρυτταν τα προγράμματά τους ήταν για το θεαθήναι και όχι προς εφαρμογή. Είναι, λοιπόν, λογικό, να εξάγει το εκλογικό σώμα το συμπέρασμα ότι το κύριο δεν είναι η «επάρκεια» των προγραμμάτων, που είναι αναγκαίο να υπάρχει, αλλά τα κριτήρια διαμόρφωσής και η θέληση υλοποίησης τους.

ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΩΡΑ ΠΩΣ ΜΑΣ ΚΛΕΒΕΙ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΕΙ, Η ΤΡΟΙΚΑ

Γράφει ο Χ. Καψάλης



Να λοιπόν που ο ένας μετά τον άλλον στα προπύργια του καπιταλισμού παραδέχονται αυτά που μέχρι προσφάτως ελάχιστοι είχαν τη διορατικότητα και το κουράγιο να υπερασπιστούν. Η τρόικα όχι μόνο χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως πειραματόζωο αλλά επέβαλε τέτοιους όρους στο Μνημόνιο, ώστε να μας δανείζει χρήματα όχι για την αναδιοργάνωση και ανασύσταση της χώρας μας αλλά για να γεμίζουν τα ταμεία των ίδιων των δανειστών.
Δεν έχεις πολλά να συμπληρώσεις όταν αυτά που γράφαμε εμείς τόσο καιρό, τα αναλύει τώρα σε άρθρο της η αμερικανική εφημερίδα New York Times και εξηγεί πως τα χρήματα του ελληνικού δανείου επιστρέφουν στους δανειστές της Ελλάδας, αφήνοντας ελάχιστα για την εξυπηρέτηση των εσωτερικών αναγκών της χώρας.
«Τη στιγμή που η συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση είναι αβέβαιη, αναφέρει στο άρθρο η εφημερίδα, η Ελλάδα συνεχίζει να λαμβάνει δισεκατομμύρια ευρώ ως έκτακτη βοήθεια από μία αποκαλούμενη τρόικα δανειστών που επιβλέπει τη διάσωσή της. Αλλά σχεδόν καθόλου από αυτά τα χρήματα δεν πηγαίνουν στην ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να πληρώσει για ζωτικές δημόσιες υπηρεσίες. Αντίθετα, διοχετεύονται κατευθείαν πίσω στη τσέπη της τρόικα» επισημαίνει χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος.
Σε άλλο σημείο του άρθρου υπογραμμίζεται ότι «το ευρωπαϊκό πακέτο διάσωσης των 130 δισ. ευρώ που υποτίθεται θα αγόραζε χρόνο για την Ελλάδα, εξυπηρετεί κατά κύριο λόγο μόνο τους τόκους του χρέους της χώρας - ενώ η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να πασχίζει». Και στη συνέχεια: «Καθώς πληρώνουν τους εαυτούς τους, τα μέλη της τρόικα παρακρατούν παράλληλα άλλα κεφάλαια, τα οποία θα διατηρούσαν το ελληνικό κράτος σε λειτουργία». Να λοιπόν που πηγαίνουν τα χρήματα με αποτέλεσμα να έχει κηρύξει το ελληνικό κράτος μερική στάση πληρωμών στις εσωτερικές υποχρεώσεις του…