Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Ο θάνατος της Σοσιαλδημοκρατίας

Του Γ. Βαρουφάκη*
 
 
 
Το ότι το ΠΑΣΟΚ τετέλεσται, και απλώς είμαστε μάρτυρες του αργού, αναξιοπρεπή θανάτου του, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Πρόκειται για ένα κόμμα του οποίου η ηγεσία, με προεξάρχοντα τον Γιώργο Παπανδρέου, βρέθηκε να κρατά το τιμόνι της χώρας πάνω στην μεγαλύτερη φουρτούνα των τελευταίων ογδόντα ετών. Εκείνη την κρίσιμη στιγμή, ο ηγέτης και η περί αυτόν ομάδα, απέτυχε να διαγνώσει την Φύση της Κρίσης και έτσι εγκλώβισε την κυβέρνησή του στην επιλογή πορείας που έθετε την ελληνική κοινωνία σε διαδικασία μαρασμού-χωρίς-τέλος.
Έχοντας χάσει την μια ευκαιρία μετά την άλλη να αλλάξει ρότα, να πει την αλήθεια στον πολίτη, να σταματήσει να παραπλανά βουλευτές, μέλη, φίλους και την κοινή γνώμη γενικότερα, η ηγεσία του κόμματος δρομολόγησε, άθελά της, τον αργό θάνατο του ΠΑΣΟΚ. Δεν ήταν απλά και μόνο η απογοήτευση, κι ο θυμός, της κοινωνίας απέναντι στο ΠΑΣΟΚ που το πλήγωσε θανάσιμα. Όχι, ο θάνατος εξασφαλίστηκε όταν ακόμα και σημαντικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ (π.χ. ο κ. Πάγκαλος) αμφισβήτησαν την συνολική συνεισφορά του κόμματος, από το 1981 έως το 2009, ουσιαστικά υιοθετώντας την εκ δεξιών κριτική ότι το ΠΑΣΟΚ προσπάθησε να κάνει κοινωνική πολιτική με δανεικά και στηριζόμενο σε συντεχνίες που έθεταν το δικαίωμα στην μη παραγωγή πάνω από το κοινωνικό συμφέρον. Δεδομένου ότι τα εν λόγω στελέχη, μετά από αυτή την σημαδιακή παραδοχή, δεν έχουν να προσφέρουν ένα όραμα εναλλακτικό εκείνου της φιλελεύθερης κεντροδεξιάς (π.χ. περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, απελευθέρωση των αγορών), το ΠΑΣΟΚ απλά δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης και, έτσι, ο θάνατός του είναι προδιαγεγραμμένος (με πιθανή μετεξέλιξή του σε υπο-πτέρυγα ενός νέου κεντροδεξιού πολιτικού σχήματος).

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Νοσταλγικό στιγμιότυπο ή κάτι παραπάνω;

Μια φωτογραφία του Δεκεμβρίου του 1960 του Κώστα Μπαλάφα από το φωτογραφικό Μουσείο του Μουσείου Μπενάκη, είναι το σημείο αναφοράς στα κοινωνικά δίκτυα τις τελευταίες ημέρες, με σχόλια επαινετικά, νοσταλγικά, αποθεωτικά.
Υπάρχουν όμως και οι σκεπτικιστές, οι οποίοι απορούν με τη νοσταλγική διάθεση, ιδίως μάλιστα όσων δεν έχουν ζήσει τη συγκεκριμένη εποχή.
Δίχως να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι η εποχή εκείνη είχε μεγάλα θέματα (έντονη μετανάστευση προς το εξωτερικό, μεγάλη οικονομική  ανισότητα, κοινωνικά φρονήματα) η  συγκεκριμένη  φωτογραφία είναι παραπάνω από χίλιες λέξεις.
Η πολύβουη Αθήνα του 1960 εντυπωσιάζει από τον πλήθος του κόσμου που είναι στο δρόμο, από την πληθωρική φωταγώγηση των καταστημάτων της περιοχής (που τότε ονομαζόταν Χαυτεία) από τα αυτοκίνητα (των λίγων) που όμως σύχναζαν στους ίδιους δρόμους με τη φτωχολογιά.

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Η μεσαία τάξη βουλιάζει

Του Χ. Παυλίδη*
 
 
 
Η μεσαία τάξη, οι πολίτες που παράγουν πλούτο και κινούν την αγορά, αυτοί που εκφράζονται πολιτικά από την κεντροδεξιά και την κεντροαριστερά, αυτοί που συνέβαλαν στη δημιουργία της τρικομματικής κυβέρνησης συνεργασίας προκειμένου η χώρα να αποφύγει τις περιπέτειες, οδηγούνται σε περιπέτεια.
Οι πολιτικοί εκφραστές της μεσαίας τάξης, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, φαίνονται χαμένοι στη μετάφραση. Ταυτόχρονα οι αστοί παρακολουθούν αποσβολωμένοι τους πολιτικούς τους εκφραστές να στρέφονται με σκληρότητα εναντίον τους. Τα κόμματα που εδώ και τέσσερις δεκαετίες στηρίζουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο της μεσαίας τάξης στη κοινωνία και στην οικονομία, αναζητούν λεξικό για να μεταφράσουν την πολιτική τους. Και να σκεφθείτε ότι μέχρι πριν από λίγους μήνες οι ανήκοντες στη μεσαία αστική τάξη, στήριζαν τη συνεργασία των δύο μεγάλων κομμάτων του αστικού χώρου, όχι μόνο για να μη φύγει η χώρα από την Ευρώπη και το ευρώ, αλλά για να μείνουν και οι ίδιοι στην Ελλάδα. Τελικά, η παραμονή μας στο ευρώ διασφαλίστηκε, η χώρα σώθηκε, αλλά η μεσαία τάξη οδηγείται σε ναυάγιο.

Η χαμένη "τιμή" των γερμανικών επιχειρήσεων

Με την «χαμένη τιμή» των γερμανικών  επιχειρήσειων Siemens, Thyssen Krupp, Deutsche Bank, ΜΑΝ και άλλων  ασχολείται σε εκτενές και ακρως ενδιαφέρον ρεπορτάζ η σημερινή ηλεκτρονική σελίδα της Deutsche Welle. Οι έγκριτοι δημοσιογράφοι Rolf Wenkel, Klaus Ulrich και  Σταμάτης Ασημένιος επισημαίνουν ότι  τα τελευταία χρόνια, οι παραπάνω γερμανικές εταιρείες, βρίσκονται στο επίκεντρο διαφόρων σκανδάλων που είδαν το φως της δημοσιότητας.
Ξεκινούν με την περίπτωση της Deutsche Bank που τις τελευταίες μέρες μπήκε στο στόχαστρο της δικαιοσύνης για φορολογικές απάτες, ξέπλυμα χρήματος και απιστία, οι οποίες είναι μερικές από τις κατηγορίες που την έχουν φέρει  αντιμέτωπη με τηυν γερμανική δικαιοσύνη. Ακόμη δεν έχει αποδειχθεί τίποτε, ωστόσο, η ζημιά που έχει υποστεί το κύρος της Deutsche Βank είναι τεράστια. Και αυτό θα το αισθανθεί κάποια στιγμή το κορυφαίο χρηματοπιστωτικό ινστιτούτο της Ευρώπης, εκτιμά ο Γιόζεφ Βίλαντ, καθηγητής στο Ινστιτούτο Διαχείρισης Αξιών του Πανεπιστημίου της Κωνσταντίας, στη Γερμανία.
«Όποιος βλάπτει διαρκώς τη φήμη του, αυτοαποβάλλεται από την αγορά. Αυτό δεν γίνεται άμεσα ορατό με χρηματιστηριακές απώλειες, αλλά παρατηρείται στην πορεία και στην συμπεριφορά των πελατών. Υπάρχουν πολλές πτυχές και δεν είναι σύμπτωση ότι σήμερα οι επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται πολύ στο πλαίσιο της διαχείρισης της εικόνας τους» εκτιμά ο γερμανός καθηγητής.
Η Thyssen Krupp κατηγορήθηκε για συστηματική παραβίαση της νομοθεσίας περί αθέμιτου ανταγωνισμού, σε διαγωνισμούς για τον εξοπλισμό των σιδηροδρόμων. Η ΜΑΝ δωροδόκησε δεκάδες κρατικούς λειτουργούς και στελέχη επιχειρήσεων για να διασφαλίσει παραγγελίες. Η Daimler διαπιστώθηκε ότι «λάδωνε» παράγοντες σε 22 χώρες.

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Moody’s: Μη βιώσιμο το ελληνικό χρέος και μετά την επαναγορά

Εξακολουθεί να είναι μη βιώσιμο το δημόσιο χρέος της Ελλάδας και μετά τη «δεύτερη χρεοκοπία» της χώρας, ανακοίνωσε η Moody's, υποστηρίζοντας ότι μόνο ένα κούρεμα του επίσημου τομέα θα επαναφέρει την ελληνική οικονομία σε τροχιά.
Σύμφωνα με την Wall Street Journal, σε ανακοίνωση που εξέδωσε την Παρασκευή, ο διεθνής οίκος αξιολόγησης αναφέρει ότι η διαδικασία επαναγοράς ομολόγων που ολοκληρώθηκε στις 12 Δεκεμβρίου - την οποία κρίνει ως χρεοκοπία - προσφέρει βραχυπρόθεσμη μόνο ανακούφιση στην Ελλάδα.
Παράλληλα, τονίζει ότι για την μακροπρόθεσμη εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών της χώρας απαιτείται να δεχθεί ο επίσημος τομέας απώλειες στα ελληνικά ομόλογα που κατέχει.
«Μια νέα χρεοκοπία του υφιστάμενου ιδιωτικού χρέους θα προσφέρει ελάχιστη ανακούφιση, δεδομένου ότι πάνω από το 75% του χρέους βρίσκεται στα χέρια επίσημων πιστωτών» επισημαίνεται στην έκθεση της Moody's. «Κατά την άποψη μας, μόνο μια μείωση στο κεφάλαιο του χρέους του επίσημου τομέα, θα οδηγήσει το χρέος της Ελλάδας προς μια βιώσιμη τροχιά».
Ο οίκος σημειώνει επίσης ότι δεν είναι ρεαλιστικό να αναμένεται η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων από την Ελλάδα, δεδομένης της αρνητικής επίπτωσης των μέτρων λιτότητας.

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Πρώτο πολιτικό πρόβλημα το φορολογικό

Του Σ. Καπάκου
 
 
 
Το φορολογικό σύστημα είναι ένα από τα καίρια πολιτικά ζητήματα της χώρας, ίσως το πιο καίριο. Είναι επομένως αναμενόμενο να γίνεται αντικείμενο σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης. Από τα φορολογικά έσοδα εξαρτάται το ποσό που θα αναδιανεμηθεί υπέρ των πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων, προκειμένου να πάρει σάρκα και οστά η αλληλεγγύη, που είναι θεμελιώδης πυλώνας του κοινωνικού κράτους.
Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι τα φορολογικά έσοδα της χώρας ήταν τα τελευταία δέκα χρόνια δύο με τρεις εκατοστιαίες μονάδες κάτω από τα μέσα φορολογικά έσοδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα μας δεν εισέπραξε την τελευταία δεκαετία πριν από το Μνημόνιο περίπου 80 δισ. ευρώ φόρους. Κι αυτό επειδή οι εισπρακτικοί, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και οι υπεύθυνοι της διακυβέρνησης της χώρας δεν κατάφεραν να πιάσουν τον μέσο όρο των εσόδων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ποσό αυτό καταδεικνύει ότι η Ελλάδα δεν θα αντιμετώπιζε πρόβλημα δημοσίου χρέους, ή θα ήταν πολύ πιο ήπιο το πρόβλημά της, αν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του υπουργείου Οικονομικών και η πολιτική ηγεσία του έκαναν καλά τη δουλειά τους. Αν οι γάτες έπιαναν τα ποντίκια, δεν θα χόρευαν τώρα τα τρωκτικά του χρέους πάνω από τις χαίνουσες πληγές της χώρας ούτε θα μπορούσαν, με όχημα το χρέος, να επιβάλλουν τις πολιτικές - σοκ σε βάρος των εργαζομένων.

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Η επαναγορά πέτυχε ... η ανασφάλεια των αγορών συνεχίζεται

Η επαναγορά ομολόγων επέτυχε, διαπιστώνουν άπαντες, αλλά για τους Έλληνες δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω από το ξεπέρασμα άλλου ενός εμποδίου για την οικονομική επιβίωση της χώρας τους, και γι αυτό χρειάζεται ανάπτυξη. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει σχολιαστικό άρθρο στη ελβετική Neue Zürcher Zeitung.
«Παρά το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων το χρέος δεν είναι βιώσιμο για μια οικονομία που συρρικνώνεται συνεχώς» διαπιστώνει ο σχολιαστής της. «Αν αυτή η τάση δεν σταματήσει, τότε η θετική επίδραση της επαναγοράς ομολόγων θα εξατμιστεί. Η συνεχιζόμενη ύφεση έχει τις αιτίες της: από τη μια η ανασφάλεια για το αν η Ελλάδα θα παραμείνει μέλος της ευρωζώνης και από την άλλη η έλλειψη ρευστότητας. Για τους Έλληνες θα έρθει η πραγματική αλλαγή όταν γίνει ορατή η ανάπτυξη»  καταλήγει.
Η αυστριακή Die Presse κάνει έναν απολογισμό της ελληνικής παρουσίας στην ΕΕ και τη ζώνη του ευρώ και υποστηρίζει ότι η χώρα, που αποκαλεί «Δούρειο Ίππο»  έγινε η αφορμή για την αναθεώρηση της οικονομικής διακυβέρνησης στην ευρωζώνη.
«Παρά το γεγονός ότι οι άλλες χώρες διαπιστώνουν προόδους στην κατεύθυνση βιωσιμότητας του χρέους, η Ελλάδα είναι και παραμένει πονοκέφαλος για την ΕΕ.

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Δέκα τεχνικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης

Διαβάζοντας το παρακάτω κείμενο του Νόαμ Τσόμσκι, αντιλαμβάνεται εύκολα ο καθένας ότι τίποτα από όσα συμβαίνουν σήμερα δεν έγινε τυχαία. Και στις δέκα τεχνικές θα αναγνωρίσει κανείς τη δική του καθημερινότητα, τη δική του πραγματικότητα τα τελευταία χρόνια της ευημερίας μας. Δικαίως συμπεραίνει κανείς ότι όλα εξελίχθηκαν όπως ακριβώς τα είχαν σχεδιάσει. Όλες οι τεχνικές εφαρμόστηκαν πάνω μας και σήμερα πια μπορούμε να πούμε ότι αποδειχθήκαμε τα ιδανικά πειραματόζωα!

1. Η τεχνική της διασκέδασης
Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη ...... στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, δι’ ενός αδιάκοπου καταιγισμού διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών. Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομία, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία. Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους.

2. Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων
Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί.

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Süddeutsche Zeitung: "Οι Έλληνες πλοιοκτήτες δεν πληρώνουν φόρους"

Όπως αναφέρει στην σημερινή  επισκόπηση του γερμανόφωνου τύπου, η ηλεκτρονική σελίδα της Deutsche Welle,  το μεγαλύτερο μέρος των σχολίων στρέφονται γύρω από την πρόσληψη της διαφθοράς στην Ελλάδα ενώ ξεχωρίζει ένα άρθρο για τους Έλληνες πλοιοκτήτες που δεν πληρώνουν φόρους.
«Ο κλεμμένος θησαυρός» είναι ο τίτλος της Süddeutsche Zeitung, η οποία σημειώνει στον υπότιτλο: «Οι Έλληνες πλοιοκτήτες δεν πληρώνουν φόρους, αλλά η κυβέρνηση δεν αντιδρά. Ένας γερμανός Πράσινος και άλλοι πολιτικοί θέλουν τώρα να αλλάξουν αυτή την κατάσταση».
Το άρθρο ξεκινάει αναφέροντας πως το κυνήγι του θησαυρού έχει παράδοση στους Έλληνες θαλασσοπόρους. Αναφέρει το μύθο του Ιάσωνα και των Αργοναυτών, οι οποίοι αναζητούσαν το χρυσόμαλλο δέρας. «Οι απόγονοι των Αργοναυτών ελέγχουν σήμερα το 15% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου, παντρεύονται χήρες προέδρων ή κάνουν πρωτοσέλιδα όταν χαριεντίζονται με την Πάρις Χίλτον. Στην πατρίδα τους όμως δεν πληρώνουν φόρους. Αυτό τους το εγγυάται το άρθρο 107 του ελληνικού Συντάγματος».
Το άρθρο αναφέρει ότι από τα 3.760 πλοία που βρίσκονται στην κατοχή Ελλήνων πλοιοκτητών μόνο 862 νηολογούνται με ελληνική σημαία, για φορολογικούς λόγους, και εξηγεί γιατί η ναυτιλία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ελληνική οικονομία: «Σήμερα η ναυτιλία είναι από τους μόνους τομείς στους οποίους η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή. Μαζί με τον τουρισμό είναι ο μόνος τομέας που μπορεί να φέρει κεφάλαια στην Ελλάδα. Μέχρι και 200.000 άνθρωποι απασχολούνται σε αυτό τον τομέα. Και η συνεισφορά στο ΑΕΠ είναι περίπου το 5%. Εάν οι πλοιοκτήτες εγκαταλείψουν την Ελλάδα, απειλούνται 60.000 θέσεις εργασίας.»

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Γενόσημα ...


Real.gr 4/12/2012

Η κυβέρνηση λέει ότι μας έσωσε, οι ξένοι διαφωνούν

Του Γ. Δελαστίκ
 
 
 
Κανένας, εκτός από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, δεν πανηγυρίζει στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ για τις αποφάσεις του Eurogroup της περασμένης εβδομάδας. Ουδείς θεωρεί ότι η Ελλάδα σώθηκε, εξαιρουμένου και πάλι του πρωθυπουργού της χώρας μας. Τουλάχιστον καμία τέτοια άποψη δεν αποτυπώνεται στις μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες ή στις μελέτες τραπεζών και των δύο πλευρών του Ατλαντικού. Ούτε οι αμερικανικοί οίκοι αξιολόγησης πείστηκαν ότι μπήκε σε τροχιά επίλυσης το πρόβλημα του ελληνικού δημόσιου χρέους, αλλά ούτε καν η... Κομισιόν!
Αυτά τα τεχνάσματα με την παράταση των δανείων και τη μετάθεση κατά 10 χρόνια της πληρωμής των τόκων σίγουρα δίνουν σοβαρή προσωρινή ανάσα στην ελληνική οικονομία που παραπαίει, αλλά καθιστούν τεράστιο το πρόβλημα της αποπληρωμής των δανείων από το 2022 και έπειτα! Με τι χρήματα θα πληρωθούν τα εφιαλτικά ποσά που θα είναι τότε απαιτητά; Πού θα βρεθούν, όταν μιλάμε για μια χώρα που στην καλύτερη περίπτωση θα έχει δημόσιο χρέος 120% του ΑΕΠ - περίπου δηλαδή όσο είχε στα τέλη του 2009, όταν μας είπαν ότι χρεοκοπήσαμε; Αυτό επισημαίνει η έκθεση της Κομισιόν με ημερομηνία 27 Νοέμβρη, αμέσως μετά δηλαδή τη λήξη της συνεδρίασης του Eurogroup. Κατηγορηματικός ήταν και ο αμερικανικός οίκος αξιολόγησης Moody's: Παρά τη συμφωνία, το ύψος του ελληνικού δημόσιου χρέους σε καμιά απολύτως περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί βιώσιμο, ανακοίνωσε χωρίς περιστροφές.
Υπάρχει ένα κομβικό σημείο το οποίο αποδεικνύει ότι είναι αδύνατον να υλοποιηθούν οι μέχρι τώρα διακηρυσσόμενοι στόχοι της Ευρωζώνης που αφορούν την Ελλάδα. Το 2016 θα έχουν διατεθεί για τη «διάσωση» της χώρας μας 246 δισεκατομμύρια ευρώ βάσει των όσων έχουν αποφασιστεί μέχρι σήμερα και το δημόσιο χρέος της από το 120% του ΑΕΠ το 2009 θα έχει εκτοξευθεί στο 175% του ΑΕΠ, όπως υπολογίζουν τα στοιχεία και οι εκτιμήσεις της ΕΕ. Μας λένε λοιπόν ότι το 2020 το ελληνικό δημόσιο χρέος θα πέσει στο 124% του ΑΕΠ.