Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

Θα αντέξει ο Τσίπρας ως τον Σεπτέμβριο;



Τι είναι χειρότερο από μια κακή συμφωνία, θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος έπειτα από το νέο ναυάγιο του Τσίπρα; Η απάντηση είναι ασφαλώς το πιστωτικό γεγονός και η χρεοκοπία, αλλά υπάρχει και ένα ενδιάμεσο σκαλοπάτι. Δηλαδή από μια κακή συμφωνία το χειρότερο είναι μια... μη συμφωνία, μια λύση που θα υπάρξει σε δύο φάσεις, μια τώρα και μια τον Σεπτέμβριο.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι 15 μέρες πριν την πληρωμή της δόσης στο ΔΝΤ, με τα περιθώρια να έχουν στενέψει και τα ταμεία να είναι άδεια δύο είναι οι επιλογές για τους δανειστές. Είτε αφήνουν την Ελλάδα να χρεοκοπήσει, με ότι συνέπειες θα έχει αυτό για την Ευρώπη, είτε της δίνουν ψίχουλα αναγκάζοντάς την να πάρει πολύ σκληρά μέτρα τα οποία όμως δεν θα είναι τα τελικά.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τις επόμενες ημέρες θα επιδιωχθεί «κλείσιμο» της 5ης αξιολόγησης με την υπογραφή συγκεκριμένων μέτρων (όπως π.χ. η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ που μένει να διευκρινιστεί ποιοι θα είναι, η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, η αναβολή του αφορολόγητου των 12.000 ευρώ, της 13ης σύνταξης, του κατώτατου μισθού).
Θα υπάρξει μερική συμφωνία για... μερική εκταμίευση χρημάτων που θα αρκούν για να καλύψουν μόνο τις υποχρεώσεις της χώρας στο εξωτερικό και μόνον. Τους επόμενους τρεις μήνες θα μπει στο τραπέζι το πλάνο της μεγάλης συμφωνίας η οποία θα πρέπει να ολοκληρωθεί το φθινόπωρο. Εκεί θα τεθούν τα θέματα του ασφαλιστικού, των εργασιακών αλλά και του χρηματοδοτικού και δημοσιονομικού κενού που όσο περνά ο καιρός γίνεται και μεγαλύτερο.
Το σενάριο της μερικής συμφωνίας είναι το χειρότερο για τους εξής λόγους:

Οι αμερικανόδουλοι και το ΔΝΤ



Σχολιάζει ο Γ. Προκοπάκης


Στην πολιτική συμφωνία που υποτίθεται ψάχνει ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, έχει μπει ένα αγκαθάκι. Δεν παίζει σε καραγκιοζιλίκια, quick and dirty, το Ταμείο. Άρα, η πολιτική λύση, αν υπάρξει σύντομα θα είναι χωρίς την κομψή ξερακιανή. Η κυβέρνηση διαρρέει και ο τύπος μεταφέρει για την εμμονή των δύο ηγετών, Μέρκελ και Ολάντ, στην ανάγκη συμμετοχής του ΔΝΤ, λίγο πολύ στο στυλ "ανεξήγητη". Το ερώτημα είναι "η Ελλάδα χρειάζεται ή όχι το ΔΝΤ;". Ας το δούμε.
Το ΔΝΤ συμμετέχει στα προγράμματα στήριξης με την εγγύηση της Ευρωζώνης ότι θα πάρει τα λεφτά του. Αποχώρησή του από το Πρόγραμμα (στηριγμένη στην καταστατική πρόβλεψη - γνωστή εκ των προτέρων στους άλλους της τρόικας, οι οποίοι άλλως τε είναι και μέλη - περί μη συμμετοχής εάν δεν είναι εξασφαλισμένη η χρηματοδότηση για τους επόμενους 12 μήνες) εισάγει δύο προβλήματα:
1. Εξόφληση ή διακανονισμός των καταβληθέντων δανείων ΔΝΤ, ύψους €20.6 δισ, συν τους τοκους. Δηλαδή, οι χώρες της Ευρωζώνης ή θα πρέπει να καταβάλουν στο ΔΝΤ €20.6 δισ άμεσα ή να αναλάβουν ισόποσο χρέος. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ληφθούν εγκρίσεις κοινοβουλίων.
2. Στο τρέχον πρόγραμμα απομένουν καταβολές €1.8 δισ από την Ευρωζώνη, συνολικά περίπου €3.5 δισ επιστροφές ομολόγων που διακρατούνται από το Ευρωσύστημα και €16 δισ από το ΔΝΤ. Δηλαδή, τα ομόλογα ΕΚΤ του Ιουλίου θα πληρώνονταν με λεφτά του ΔΝΤ. Ανοίγει τρύπα €16 δισ.