Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Ο κ. Τσίπρας είναι αυτός …

Γράφει ο Επιμηθέας


Αλέξης Τσίπρας ο άνθρωπος  που σημάδεψε με ανεξίτηλο τρόπο την πορεία της χώρας για τα επόμενα χρόνια και μας έδειξε πώς μπορεί να καταστραφεί μια χώρα σε έξη μήνες. Ο πρωθυπουργός με μία κίνηση πολιτικού τυχοδιωκτισμού και με μοναδικό στόχο να λύσει τα εσωκομματικά του προβλήματα,  υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του, στις πλέον κρίσιμες στιγμές για την χώρα των τελευταίων δεκαετιών, οδηγώντας την και πάλι μέσα σε εννέα μήνες για τρίτη φορά σε εκλογές. Σε  λιγότερο από ένα χρόνο επιχειρεί το ίδιο πολιτικό και μικροκομματικό παιχνίδι, στην πλάτη του ελληνικού λαού. Πέρυσι οδήγησε τη χώρα σε εκλογές με την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και φέτος, μας πάει ξανά σε κάλπες απλά και μόνο γιατί έχει πρόβλημα με τον Λαφαζάνη και τη Ζωή και «τα άλλα παιδιά»  
Το διάγγελμά του ήταν χαρακτηριστικό δείγμα ενός πολιτικού ψεύτη και υποκριτή. Ποντάροντας στο ότι ο λαός  θα ξεχάσει όσα έγιναν: το κλείσιμο των τραπεζών, την επιβολή capital controls, τις ουρές μπροστά από τα μηχανήματα αυτόματης ανάληψης και την καταρράκωση της πραγματικής οικονομίας, θα συνεχίζει να τον εμπιστεύεται και θα τον ξαναψηφίσει.
Η αλαζονεία και αμετροέπεια του κ. Τσίπρα ήταν εμφανής σε κάθε λέξη του χθεσινού του διαγγέλματος. Δείχνοντας να μην έχει συναίσθηση της δύσκολης κατάστασης που έχει περιέλθει η χώρα και των μεγάλων ιστορικών ευθυνών, η αυτοκριτική του κινήθηκε και πάλι στο γνωστό ότι  για  όλα φταίνε  οι  πιστωτές ακόμη και  για τη μνημονιακή του μετάλλαξη. Έφτασε δε στο σημείο να πει ότι οι καλύτερες ημέρες δεν έχουν έρθει ακόμα και ζήτησε δεύτερη ευκαιρία να κυβερνήσει, όταν εδώ και έξι μήνες το μόνο κατόρθωμα της κυβέρνησής του ήταν να σύρει τη χώρα σε διαρκείς διαπραγματεύσεις,  χωρίς ουσία , με ατυχείς  επιλογές συνεργατών (Βαρουφάκης, Βαλαβάνη, Λαφαζάνη, Στρατούλη,Τασία, Ζωή και φυσικά Χαικάλη κα) και την πανσπερμία διαφορετικών προσωπικών στρατηγικών. Αποτέλεσμα αυτών ήταν να φέρνουν τη χώρα στο κατώφλι της καταστροφής και  στο τρίτο και πλέον επαχθές Μνημόνιο.

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Ελλάδα, το τέλος των ψευδαισθήσεων

Πλήθος σχολίων και εκτιμήσεων ενόψει της ψηφοφορίας στη γερμανική βουλή την Τετάρτη για το τρίτο πακέτο στήριξης της Ελλάδας, φιλοξενεί σήμερα ο γερμανικός τύπος.

«Το δίλημμα της Μέρκελ», είναι ο τίτλος σχολίου στην Frankfurter Allgemeine Zeitung που παρατηρεί: «Όταν οι βουλευτές της Bundestag κληθούν να αποφασίσουν την Τετάρτη επί ενός τρίτου πακέτου βοήθειας για την Ελλάδα, δεν θα γνωρίζουν εάν θα συμμετάσχει το ΔΝΤ. Το Ταμείο έχει θέσει σαφείς προϋποθέσεις για την παροχή περαιτέρω δανείων: πρώτον, η Ελλάδα χρειάζεται ριζική απομείωση του χρέους. Δεύτερον, η απομείωση αυτή είναι αποκλειστικά θέμα των χωρών της ευρωζώνης, το ΔΝΤ δεν θα συμμετέχει. Και τρίτον, το ΔΝΤ δεν θα παραιτηθεί από μέρος των αξιώσεών του. Η καγκελάριος λοιπόν πρέπει να κάνει κάτι το οποίο δεν ήθελε ποτέ: είτε να μην έχει τελικά τη συνδρομή του ΔΝΤ είτε να απαλλάξει την Ελλάδα από μέρος του χρέους της. Στην Αθήνα πάντως δεν θα διαφωνούσε κανείς με την έξοδο του Ταμείου από το πρόγραμμα, δεδομένου ότι αυτό ζητά αρκετά υψηλότερα επιτόκια από τους ευρωπαίους εταίρους».
«Ναι» ως αποτέλεσμα εκφοβισμού;

Χρήματα έναντι μέτρων

Του Γ. Προκοπάκη



Το πιο ανήθικο που γράφτηκε σχετικά με το Μνημόνιο Τσίπρα είναι το "χρήματα έναντι μέτρων" που ήταν στο γελοίο non-paper των ένδεκα σημείων. Γράφτηκε εκεί πως "οι σαμαροβενιζέλοι με τα μέτρα παίρνανε μόλις €4.2 δις, ενώ εμείς με σχεδόν ίδια μέτρα παίρνουμε, €7.2 δις σε πρώτη φάση κι άλλα €26 δις καπάκι". Η διαφορά είναι πως δεν αρμέγουν τους κουτόφραγκους, αλλά φορτώνουν χρέος και μέτρα τους πολίτες. Ας το δούμε.
Για το 2015 απαιτούνται €46.7 δις πλέον €1.2 δις από αποκρατικοποιήσεις. Για τις αποκρατικοποιήσεις, θα σπάσουμε πλάκα με τους αριστερούς τύπου Δρίτσα - ο συγκεκριμένος θα κυκλοφορεί στον Πειραιά με ροζ κορμάκι μπαλέτου και πουέντ για να μην τον αναγνωρίζουν που ξεπουλάει τον ΟΛΠ.
Από τα €46.7 δις έχουν βρεθεί τα €41 δις. Ας μιλήσουμε γι αυτά:
Α. Νέο χρέος
Α.1 €25 δις στις τράπεζες
Α.2 €3.5 δις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του δημοσίου
Σύνολο €28.5 δις. Όλο είναι νέο χρέος. Ούτε ένα ευρώ απ' αυτά δεν χρειαζόταν τον Δεκέμβριο.
Β. Εξυπηρέτηση χρέους
€12.5 δις
Τα χρήματα αυτά προβλέπονταν ως αναγκαία και τον Δεκέμβριο. Απ' αυτά περίπου €1.5 δις (δική μου, μάλλον συντηρητική εκτίμηση) αφορούν τόκους, δηλαδή έλλειμμα, δηλαδή νέο χρέος.

Ποια Ζωή; Ο Τσίπρας είναι το πρόβλημα.

Του Γ. Καρελιά


Ε όχι, δεν φταίει για όλα η Ζωή, όπως ανακάλυψαν εσχάτως οι φανατικοί νεομνημονιακοί του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να υποστούν οποιαδήποτε ταπείνωση προκειμένου να διατηρηθούν στην εξουσία.
Δεν φταίει η Ζωή Κωνσταντοπούλου που ο Τσίπρας επί πέντε μήνες άφηνε τον ανεκδιήγητο Βαρουφάκη να κάνει διαλέξεις, αντί να φροντίσει να συνάψει εγκαίρως μια συμφωνία.
Δεν φταίει η Κωνσταντοπούλου που ο Τσίπρας- σε απόλυτη σύμπνοια  με την ίδια, άλλωστε- βρισκόταν σε έναν φανταστικό κόσμο και χρειάστηκε να τον ξυπνήσει ο Σόιμπλε με την πρόταση για GREXIT, για να καταλήξει άρον-άρον σε μια συμφωνία, την οποία φέρνει τώρα άρον-άρον για ψήφιση.
Αρκεί να θυμηθεί κανείς (εδώ) τι έλεγε ο σημερινός πρωθυπουργός το 2012 σε μια ανάλογη περίπτωση, τότε που κατηγορούσε τους Σαμαρά-Βενιζέλο ακριβώς γι’ αυτά που κάνει σήμερα ο ίδιος. Οι ομοιότητες και οι αναλογίες είναι θαυμαστές, η φρασεολογία Τσίπρα του 2012 κάνει σκόνη τη φρασεολογία Τσίπρα του 2015.
Το πρόβλημα δεν είναι, λοιπόν, οι τακτικισμοί της Κωνσταντοπούλου. Αυτό αντιμετωπίζεται με μια πρόταση μομφής εναντίον της, που θα οδηγήσει στην αντικατάστασή της. Γιατί δεν το κάνει ο κ. Τσίπρας;

Η ιστορία του Φάρου της Αλεξανδρούπολης

Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα Φάρων την 16η Αυγούστου το site "alexpolisonline.com" φιλοξένησε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Υποναύαρχου Λ.Σ. (ε.α) Παπανικολόπουλου Νικόλαο, σχετικά με το σύμβολο της πόλης «τον Φάρο».

Η Παγκόσμια Ημέρα Φάρων καθιερώθηκε το 2003 με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Φαροφυλάκων και γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Αυγούστου.
Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι η ενημέρωση των πολιτών για τη σημασία των φάρων και των υπόλοιπων ναυτικών βοηθημάτων στη ναυσιπλοΐα, αλλά και η προβολή του έργου που επιτελούν οι φαροφύλακες, συχνά κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Την ημέρα αυτή πολλοί φάροι είναι ανοιχτοί για το κοινό, με την πραγματοποίηση διάφορων εκδηλώσεων. Η Παγκόσμια Ημέρα Φάρων γιορτάζεται σε εκατοντάδες φάρους, σε πάνω από 50 χώρες του κόσμου.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Διεύθυνσης Εθιμοτυπίας και Δημοσίων Σχέσεων του Πολεμικού Ναυτικού, την Κυριακή 16 Αυγούστου, 25 Φάροι σε όλη τη χώρα θα είναι επισκέψιμοι στο κοινό. Δυστυχώς φέτος, ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης δεν θα είναι ανοιχτός στο κοινό.

Ας γνωρίσουμε το Φάρο της Αλεξανδρούπολης
Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης είναι ο μοναδικός στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης. Ο επόμενος στην ελληνική ακτογραμμή από την εσχατιά των συνόρων, βρίσκεται στο Θερμαϊκό – ο Φάρος Καραμπουρνού ή Μεγάλου Εμβόλου (1864).
Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης δεσπόζει στο παλαιό και το νέο λογότυπο του οικείου Δήμου. Είναι το "σήμα κατατεθέν" της Αλεξανδρούπολης και ένα από τα αξιοθέατά της. Είναι η ίδια η ιστορία της, η πολιτιστική της κληρονομιά.
Αυτό ακριβώς επιβεβαίωσε πριν δύο χρόνια, η Απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού (ΦΕΚ 322/12-9-2013) χαρακτηρίζοντας το Φάρο της Αλεξανδρούπολης, όπως κατά καιρούς έχει κάνει και για άλλους 45 Πέτρινους Φάρους της πατρίδας μας, μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.
Το σκεπτικό της Απόφασης αναφέρει: «… αποτελεί αξιόλογη αρχιτεκτονική κατασκευή και ιδιαίτερο δείγμα μιας ειδικής κατηγορίας κτιρίων (φάρων), έχει συμβάλει στην ανάπτυξη και στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στην περιοχή, είναι συνδεδεμένος με τη ναυτική παράδοση της Ελλάδος και αποτελεί σημείο αναφοράς για τους ναυτικούς αλλά και τους κατοίκους στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης…».

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2015

Η τελευταία ευκαιρία για την Ελλάδα

Οι Υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης δίνουν στην Αθήνα μία τελευταία ευκαιρία, με την ελπίδα ότι όλα θα εξελιχθούν ομαλά.
Η συμφωνία για το τρίτο ελληνικό πρόγραμμα έδωσε μια μικρή μόνον ανάσα στην Ελλάδα. Ο πορεία της οικονομίας μετά την νίκη του Σύριζα στις εκλογές του Ιανουαρίου κάθε άλλο παρά ενθαρρυντική είναι. Το χρέος αυξάνεται συνεχώς και δεν είναι πλέον βιώσιμο σύμφωνα με τους «θεσμούς».
Οι Ευρωπαίοι δε θα παραιτηθούν από τις απαιτήσεις τους διότι, την ελάφρυνση χρέους που ζητά η Ελλάδα, θα μπορούσαν να τη ζητήσουν σε ενδεχόμενη οικονομική κρίση και οι Ιταλοί, οι Γάλλοι και οι Ισπανοί. Η συζήτηση για τη βιωσιμότητα του χρέους δεν έχει ολοκληρωθεί και θα μας απασχολήσει το αργότερο τον Οκτώβριο.
Η συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρίτο ελληνικό πρόγραμμα δεν θεωρείται ακόμα βέβαιη . Το Ταμείο δεν δίνει σημασία στη ρητορική περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Σημασία έχουν αποκλειστικά και μόνο τα οικονομικά στοιχεία, τα οποία στην Ελλάδα είναι πολύ άσχημα. Η ελληνική οικονομία βρίσκεται και πάλι σε ύφεση και η επαναφορά της στην ανάπτυξη αποτελεί «ηράκλειο άθλο». Και είναι αμφίβολο αν ο Αλέξης Τσίπρας είναι σε θέση να αναλάβει τον ρόλο του Ηρακλή. Τα προβλήματα στο εσωτερικό του κόμματος του είναι πολλά και από τις πολύ πιθανές εκλογές ενδέχεται να προκύψει μία διαφορετική κυβερνητική σύνθεση. Για μια ακόμα φορά θα χαθεί πολύτιμος χρόνος.

Σιγά η πατρίδα κοιμάται ...

Ποιος θα το φανταζόταν ότι θα φτάναμε να ψηφίζονται τα μνημόνια από όλα τα κόμματα, ότι όλοι θα ήταν μνημονιακοί και με τη βούλα και ότι αντιπολίτευση θα έκανε ο… Μιχαλολιάκος, η φίλη του Ζωή και ο Π. Λαφαζάνης;
Ποιος θα φανταζόταν πέντε χρόνια πριν τον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος με τέτοιο τρόπο και σε τέτοια ένταση και έκταση; Αλλά το κυριότερο. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι ο ελληνικός λαός θα βρισκόταν σε τόσο μεγάλη αφασία ώστε ακόμη και μπροστά στον γκρεμό να νομίζει ότι δεν κινδυνεύει και να συνεχίζει να λειτουργεί σα να μη συμβαίνει τίποτε;
Εντάξει, ο λογαριασμός ακόμη δεν έχει έρθει, οι φόροι δεν ταχυδρομήθηκαν, ο ΕΝΦΙΑ θα πληρωθεί από τον Οκτώβριο, οι μισθοί και οι συντάξεις σιγά - σιγά θα αρχίσουν να μειώνονται.
Εντάξει, η σκληρότητα του μνημονίου δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή στις ξαπλώστρες όλης της Ελλάδας, από την Ψαρρού στη Μύκονο μέχρι την τελευταία παραλία της χώρας. Άλλωστε ο Έλληνας είναι γνωστός καλοπερασάκιας. Να πάει διακοπές ακόμη και με δανεικό βρακί και τί στον κόσμο.
Να πάει να τα πιει στα μουζουκοπανήγυρα και στα κλαρίνα του χωριού, κάτω από τον πλάτανο και το γάργαρο νεράκι και σιγά μη χαλάσει τη ζαχαρένια του.
Ο ελληνικός λαός έχει συνηθίσει εδώ και δεκαετίες να ρίχνει όλα τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι και είτε να τα αντιμετωπίζει κάποια στιγμή είτε να κάνει ότι δεν τα βλέπει και να προσπαθεί με κόλπα, λαμογιές και υπεκφυγές να τα… πληρώσει ο άλλος.
Αυτά που έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες στη χώρα και κυρίως στη Βουλή δεν έχουν προηγούμενο. Δεν υπάρχουν σε καμιά άλλη βουλή. Στις χώρες δε που πέρασαν κρίση και μνημόνιο ουδέποτε συνέβησαν όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Πρωτοτυπούμε και πάλι και πράγματι αυτή η νέα… πρωτιά δεν πρέπει να μας τιμά αλλά να μας βάζει σε σκέψεις σχετικά με το μέλλον της χώρας.
Σε ότι αφορά την τύχη της αριστεράς ουδόλως μας ενδιαφέρει. Άλλωστε πρόκειται για μια περίπτωση η οποία και πάλι διατηρεί παγκόσμια πρωτοτυπία και καλό θα ήταν να εξαφανιστεί κάποια στιγμή.